Thursday, May 20, 2010

بلیط اتوبوس و گدا؛ معیاری برای سنجش تورم و گرانی

بعد از بیشتر از هشت نه سال بلیط های 20 تومانی اتوبوس های تهران شدند 25 تومان و هر اتوبوس هم دیگر دو بلیط (50 تومان) می گیرد. هر چند من خودم موافق گران شدن قیمت اتوبوس و متروی تهران هستم، چرا که با این کار بسیاری از سفرهای غیر ضروری کاسته خواهد شد. اما چرا من تا این اندازه به قیمت بلیط اتوبوس حساس هستم؟ یکی از معیارهای اقتصاد سالم (البته معیار غیر رسمی و خودمانی) این است که کالایی به قیمت واحد پولی وجود داشته باشد. یعنی در ایران کالایی به قیمت یک ریال وجود داشته باشد. حال آنکه ظاهرا ارزان ترین کالا همین بلیط های 250 ریالی هستند.

اما شاید یک معیار دیگر هم برای تشخیص میزان تورم و گرانی گدا های خیابانی باشند. تا چندی پیش گدایان جلوی خود چند سکه می گذاشتند (تابلوی مغازه گدایی) که یعنی ما گدا هستیم. به تازگی متوجه شده ام که کمتر از اسکناس پانصد تومانی در تابلوهای خود استفاده نمی کنند! شاید یعنی کمتر از آن برای ما صرف نمی کند. این جدای تعداد گداهای خیابانی است که هر روز تعدادشان بیشتر از دیروز می شود.

2 comments:

محمد امین عابدین said...

سلام
اولا ممنونم برای متن انگلیسی نمایشنامه ریچارد سوم شکسپیر و دوما نمیدانم این روایت را شنیده اید(تایید شده است) که آدم زنده را احمد محمود خودش نوشته منتها به دلایلی اعم از سانسور ترجیح داده با نام یک نویسنده عرب که بنابر بر روایتی اصلا همچینی نویسنده ای وجود خارجی ندارد این کار درخشان را چاپ کند.

Babak said...

متأسفانه آنقدر از احمد محمود کتاب نخوانده ام که تشخیص بدهم که این کتاب کار اوست و یا فقط آن را ترجمه کرده است. اما آنچه به نظر من می آید این است که کتاب پر است از کنایه و شوخی های غیر فارسی. شاید نامعروف بودن نویسنده اصلی آن به چنین افسانه ای دامن زده باشد.